I was born a travellin' man.
That's all I'll ever be. 
Movin' around from town to town,
is what makes me so free.
Travellin' man.
Thats what I am.
Travellin'man.

                     Uit: Travellin' man
                     Lynyrd Skynyrd 

 

Honduras

7-3-'10 - 15-3-'10
Tijdsverschil - 7 uur 
€1 = 27 Lempira

We reizen zo snel mogelijk van de Nicaraguaanse grens naar de Caribische kust, de Bay Islands, om daar te gaan duiken.
Van de locale “chickenbussen” komen we nu in snelle luxe bussen terecht, Edwin heeft zelfs genoeg beenruimte!
De busstations doen qua veiligheid niet onder voor een gemiddelde luchthaven met paspoortcontrole, metaaldetectors, tassencontrole en gewapende beveiligingsmannetjes bij alle deuren. Het zal wel nodig zijn. Honduras is een politiek instabiel land, licht ontvlambaar zullen we maar zeggen. Behalve wat gewapende mannen op straat merken we er gelukkig niets van en komen we ongedeerd op het eiland Utila aan.

Duikersparadijs

Zo staat Utila bekend, dé plek om goedkoop je Padi Open Water te halen, een advanced cursus te doen of zelfs divemaster of –instructor te worden. Dat klinkt als een garantie voor mooie duiken. Bovendien is het nu de tijd van het jaar dat walvishaaien hier langskomen Het lijkt ons geweldig om met zo’n gigant te snorkelen. Deze dieren kunnen 8 tot 12 meter lang worden en voeden zicht met plankton. Er wordt flink mee geadverteerd door de ontelbare duikscholen, alsof de walvishaaien een deal hebben met de bedrijfjes om te wachten tot de toeristen komen zodat  ze zich kunnen laten bewonderen. Niet dus. Een week voor we aankwamen is er een gezien. En wij zullen dat geluk niet hebben.

Op weg naar de noordkant van het eiland, de kant waar eventuele walvishaaien zich ophouden, stopt de boot plotseling. “Dolphins!” wordt er geroepen en inderdaad, twee meter voor me zie ik twee dolfijnen in het water. Als een speer trekken we allemaal zwemvliezen aan en zetten we een duikbril op. We plonzen voorzichtig in het water om ze niet af te schrikken. Blijkbaar was het niet voorzichtig genoeg want wanneer we allemaal in het water liggen houden de dolfijnen het voor gezien en zwemmen weg. Ik probeer nog wat met ze mee te zwemmen maar ben toch duidelijk niet gemaakt voor in het water. Zij glijden sierlijk en moeiteloos door het water terwijl ik mezelf hoor hijgen door de snorkel. Ik geef het op.

Synchroon zwemmen, dol-fijn. 

Er is weinig vis meer in het water rond Utila. Het koraal is op veel plekken nog wel mooi, maar niet erg kleurrijk. Nou ja, het is wel veel kleur maar dat kan je niet zien omdat er vrij veel rood koraal is. Rood lijkt in het blauwe water bruin, dat wordt alleen zichtbaar als je er tijdens een nachtduik met je zaklamp op schijnt of wanneer je er een foto met flits van maakt. Ik kreeg nog een bijzonder waardevolle tip voor onderwaterfotografie die ik de (beginnende) duikers/fotografen onder ons niet wil onthouden maar die vrij saai is voor de rest van de mensheid, zie onderaan dit verhaal.

Blauw, bijna een beetje saai.

Kleurexplosie dankzij de flits. 

Wanneer je pas begint met duiken gebruik je de 200 bar lucht die in je fles zit veel sneller dan als je wat ervarener bent. Dat betekend dus dat beginners een stuk korter duiken. Wij hadden dat de eerste 15 á 20 duiken ook, altijd als eerste zonder lucht. Vervelend voor de mensen die met je duiken omdat je meestal als groep weer naar boven gaat. Kortom, je duik is zo lang als het luchtverbruik van de minst ervarene.
Ik schreef al eerder dat Utila hét eiland is om cursussen te doen. Je voelt hem al, een boel klungelige nieuwelingen in het water die snel door hun lucht heen zijn. Korte duiken dus.
Wij hebben nog steeds alleen ons Open Water certificaat en mogen maar tot 18 meter diepte. Als je duikt, vooral langs een muur (walldive) heb je niet zo snel in de gaten dat je dieper gaat. Ik voel het wel aan de druk op mijn oren maar soms ben ik dan zo bezig met het koraal dat ik niet vaak genoeg op mijn diepte meter kijk. Zo ben ik wel eens afgezakt tot 28 meter, veel te diep dus. Maar geen probleem
De volgende certificering is 30 meter diep. Die kan je halen door de advanced cursus te doen. Dat houd in dat je vijf speciale duiken doet en bijbehorende hoofdstukken uit een boek moet leren. Bijvoorbeeld over diepduiken, wrakduik, nachtduik, navigatie, onderwaterfotografie en neutraal drijfvermogen. Leuk, zo’n cursus, maar het is niet gratis. En ik zie niet echt dat ik het nog nodig heb. Natuurlijk leer je er altijd iets van bij maar het vooral een cursus voor beginners denk ik. Maar ik wil wel dat we wat dieper mogen duiken als het nodig is. Soms ligt er iets bijzonders op een grotere diepte dan 18 meter, een wrak bijvoorbeeld.
We gaan voor een adventure dive, alleen de diepe duik + het hoofdstuk in het lesboek. Daarvoor krijgen we een papiertje zodat we in het vervolg altijd tot dertig meter diep mogen. Het stelt geen ruk voor. We gaan met een groep cursisten naar beneden, zien hoe een colaflesje door de druk is gekrompen, geven een eierdooier door en zwemmen wat rond het wrak dat daar voor de duikers is neergelegd. En weer naar boven omdat alle anderen door hun lucht heen zijn. Klaar. $150 lichter. Duur papiertje.

Aye aye captain, back in (diving) bussines. 

Onderwaterfotografie Tip: 

Wanneer je de witbalans op een bepaalde diepte opnieuw instelt worden de kleuren op de foto’s minder blauw. Ik weet alleen hoe het moet met mijn Canon Powershot maar het is vast met de meeste camera’s mogelijk. Je hebt iets wits van minimaal 10x10 cm nodig, bijvoorbeeld zo’n plastic schrijf bordje voor onder water. Een klein snijplankje lijkt me ook handig, en stevig genoeg voor op reis. 

Stel de camera in op “handmatig”
Dan op “bereken witbalans” 

Tja. En dan weet ik niet precies hoe en wat, ik hoop dat je je gebruiksaanwijzing er nog bij hebt, want nu moet je de camera zo instellen dat je een sneltoets krijgt om de witbalans te berekenen. Ik heb het duidelijk niet zelf gedaan, iemand die ook zo'n camera heeft  stelde die van ons in. Lekker vaag maar ik hoop dat je er uit komt.

Hoe werkt het?

Vanaf zo’n 5 meter diepte veranderd het licht en moet je de witbalans berekenen. Dit doe je door het witte voorwerp dicht voor de lens te houden en op de sneltoets te drukken. Daarna moet de flits uitgezet worden want anders krijg je veel te rode foto’s. Iedere 3 meter diepte verschil moet je opnieuw de witbalans berekenen omdat het licht veranderd.
De instelling blijft bewaard wanneer je de camera uitzet dus je hoeft niet iedere keer nadat je hem uitgezet hebt opnieuw te berekenen, alleen als je naar een andere diepte gaat. 

Ik heb zelf de uitleg gekregen ná mijn laatste duik dus je ziet nog geen verschil in mijn foto’s en ik heb er nog geen ervaring mee. Misschien later een update over de resultaten.

Succes!