Don't have what it takes.
To stay in one place.
But I might have what it takes.
To make myself home.

Uit: The Trials Of Harrison Hayes
Willard Grant Conspiracy

Verenigde Staten

3-5-'10 -
Tijdsverschil - 5/6/7/8/9/10 uur
€1 = 1,29 US Dollar





We hebben allebei geen zin om een heel verhaal te schrijven, daarom hebben we besloten om voor de Verenigde Staten een foto, video, muziek verslag te maken.

Las Vegas

Nee, dit is niet New York. Het vrijheidsbeeld staat ook in Viva Las Vegas, de plaats waar we onze rondreis beginnen.

En niet alleen het vrijheidsbeeld is er nagebouwd. Ook de Eifeltoren staat langs de Las Vegas Blvd ( The Strip )

Gokken, gokken en nog eens gokken. Een uitbetaling van 10 miljoen dollar is heel gewoon als je de jackpot wint. Of zoals bij deze gokkasten, een splinternieuwe auto. Na anderhalve dag houden we Las Vegas voor gezien en gaan op pad in onze gehuurde auto. Aan het eind van de rondreis komen we hier nog terug. Dan gaan we maar eens een gokje wagen.

Omdat ik ( Edwin ) gek ben op de Amerikaanse Blues, Roots, Americana muziek, zet ik in dit verslag een aantal van mijn favorieten. Het eerste nummer is van de man waarmee het allemaal begon. Robert Johnson- Crossroads

Zion National Park

Het uitzicht vanuit ons motel bij Zion NP is een straf.

De eerste twee weken is het met een graadje of 23, perfect wandel weer. In de meeste parken kunnen we de langere wandelingen doen. In Zion doen we er één van een kilometer of acht berg op. ( we moeten er weer even inkomen na al het geluier in Mexico ) Aan het begin van de tocht worden we vergezeld door twee hertjes.

Uitzicht op Zion NP.

16 Horsepower- Haw

Red Canyon

Iets voor Bryce NP ligt het onbekendere Red Canyon. Maar het is het waard om er even te stoppen. Hier zien we voor het eerst de grillige rode rotsen met de door erosie gevormde gaten. Prachtig!!!!

Bryce National Park



De volgende dag gaan we naar Bryce Canyon NP. Niet de meest bekende maar volgens velen wel één van de mooiste Nationale Parken van de Verenigde Staten. En mooi was hij zeker!

We maken een tocht van 13 kilometer door een waanzinnig landschap vol met grote grillige gevormde rotsen waar toch een ritme in lijkt te zitten. We kijken onze ogen uit en maken ongeveer net zoveel foto's als in heel Centraal Amerika. Tegen de berghellingen ligt nog de laatste sneeuw van de winter. Wat het plaatje alleen nog maar mooier maakt.

En sneeuwballen gooien bij een temperatuur van 23 graden is weer eens wat anders.

Het meerendeel van de rotsen zijn rood, maar zo af en toe zit er een stuk op de route met grote witte rotsen.

Het bekendste uitkijkpunt van het park is het zogenaamde Amphitheater. Het is alsof een beeldhouwer het heeft gemaakt. Zo perfect, zo mooi.

Op hun site zag ik dat ze op 12 mei in Salt Lake City speelden. We hebben er nog even aan gedacht om er naar toe te gaan maar hebben er toch vanaf gezien. Met zulke mooie parken kunnen de concerten wel even wachten. Zelfs als het een concert van de Drive by Truckers is.

Highway 12



We gaan nog een stuk van Route 66 doen, maar ik kan me niet voorstellen dat die mooier is dan Highway 12. Een onverwacht hoogtepunt!!!!!!!!!!

De weg kronkelt zich een baan door een betoverend mooi gekleurd landschap.

Het is zo overweldigend dat ik er af en toe de slappe lach van krijg. DIT IS NIET NORMAAL!!!

Tsja,.............

Wat kan ik er nog aan toevoegen.....................

Eigen filmpje van Highway 12.









Capitol Reef National Park



Het volgende park is Capitol Reef NP. En het houdt niet op.....




Wederom prachtige vergezichten en grillige rotsen. Veel rotsen hebben een naam gekregen. In veel gevallen een Bijbelse naam of namen uit de Indiaanse cultuur. En als ze geen naam hebben dan geven wij ze wel één. Zoals......




Playmobil Rock




Peper en zout stel Rock




Ordinary Rock




Elephant Rock




En Cock Rock




Iedereen geniet op zijn manier van de prachtige omgeving. Op de fiets, in de auto, met de camper of op de motor. 




En sommige mensen hebben meerdere keuzes.




Wij doen het weer met de benenwagen. 




Hayward Williams - Cotton Bell












Tijdens onze rit naar het plaatsje Moab passeren we de Colorado river.






Maar voor we bij de brug zijn hebben we eerst nog een prachtig uitzicht op de rivier en het achterliggende land.








En weer is het landschap anders. En weer zijn de kleuren prachtig. Normaal gesproken haat ik auto rijden maar hier in de Verenigde Staten begin ik er onderhand verslaafd aan te raken.




I need them white lines............... The white lines of the freeway.

Hey Hey, My My.... Neil Young will never die!!

Arches National Park

Het kleine plaatsje Moab is grootendeels afhankelijk van het toerisme. Niet zo raar met twee populaire Nationale Parken op een paar mijl afstand. Arches NP & Canyonsland NP
Arches NP staat bekend om zijn grote stenen bogen ( Arches ) Je komt ze elders ook wel tegen, maar nergens zijn er zoveel op zo een relatief klein gebied.




Een grote en een kleine eronder




Het is leuk poseren....




Onder zo'n gigantische stenen brug.




Twee voor de prijs van één. De "Double Arch".

De Bekendste is de "Delicate Arch".


In Moab slapen we voor het eerst in een hostel/ trailercamp. De keuken is er te smerig om iets in te koken. Als we 's ochtends wakker worden, druipt het water van de wasmachine lang de muren naar beneden, maar het is de helft goedkoper dan een motel en de kamer is schoon.



De achterburen.



Hostel "The Lazy Lissard in Moab. De schoonmaakploeg is zeker Lazy!!




Canyonlands National Park





De naam zegt het al, Canyons, canyons en nog eens canyons



En dan komen er donkere wolken aan. En dat levert mooie plaatjes op.



Want met zo'n grote donkere wolk, lijken zelfs de grote rotsen erg klein.


Op de lege verlaten wegen in de USA hebben we vaak geen ontvangst op onze autoradio. Martine brandt dus een paar cd's.  Blof ???, Acda en de Munnik ??? Leuk voor tussen Lelystad en Almere. Ik maak Martine duidelijk dat we echt niet de Highway weer op kunnen zonder de muziek van The Band !!!




The Band met The Weight.


Na Nevada en Utah, gaan we op pad naar Colorado. Het is maar een kort verblijf. De enige reden dat we er heen gaan is..


Mesa Verde National Park

Nou, wat een ontzettend mooi park!! De bezoekers van Mesa Verde NP komen echter niet voor de omgeving.




Maar voor de honderden jaren oude woningen die onder grote rotsen zijn gebouwd.




Op verschillende plaatsen in het park vind je zulke dorpen. Vaak zijn ze gebouwd op de meest onmogelijke plekken, hoog tegen de rotsen.


Na twee dagen is het weer rijden. We gaan naar een Nationaal park waar ik erg naar uit heb gekeken.




Veur de Rockers!! Five Horse Johnson - Cherry Red.


Monument Valley National Park


Ik verwacht een lange lege highway met links en rechts de grote karakteristieke rode rotsen zoals ik ze ken uit de Westerns en de Marlboro reclame.




De bijna lege highway met in de verte Monument Valley. Het lijkt zoals ik had gedacht, maar dat valt vies tegen.




Het bekende plaatje! Maar je wilt niet weten wat er achter me staat toen ik deze foto nam. Een mega Visitors Centre met een hele grote souvenirsshop, en het ergste.... een groot hotel met uitzicht op de rotsen. Wat een teleurstelling!! We weten niet hoe snel we hier weg moeten wezen. Gadverdamme!!!!!! Monument Valley?? Skip it !!!!!!




Nina Simone - Sinnerman


Page en omgeving


In Page slapen we in Lulu's, een klein motel met de sfeer van een hostel. Elke avond steekt de eigenaar de BBQ aan en braadt hij ons eigen gekochtte vlees. Na een paar borrels weet hij ons precies te vertellen hoe de wereld in elkaar steekt. Het zal niet lang meer duren voordat we in Europa net zo leven als in het geweldige Amerika. Alles wat in Amerika gebeurd, wordt vroeg of laat gecopieerd. Heel Centraal Amerika is corrupt en zijn guirellia oorlogen aan de gang. 'I saw it on Discovery Channel!!' En als Obama niets tegen die immigranten uit Mexico doet, dan zullen de mensen in Arizona het zelf wel doen. Binnenkort komt er niemand meer in. Gelukkig is de omgeving van Page wel de moeite.




Page is gelegen aan Lake Powel.

De "Horseshoe Bend" staat ook in elke toeristenfolder in Page. De rivier maakt een perfecte U vorm in de Canyon. Het is zo groot dat we hem niet in zijn geheel op de foto krijgen.

Maar het hoogtepunt in Page is de Antelope Canyon. Een kleine, en drukke, Canyon waar het licht voor spectaculaire plaatjes zorgt.





En als je de camera op de "zonsondergang stand" zet dan krijg je foto's die zo als een ansichtkaart verkocht kunnen worden. Niet helemaal zoals wij het zagen, maar wel mooi!







Antelope Canyon is een aanrader !!




Willard Grant Conspiracy - The Trials of Harrison Hayes.


Grand Canyon


Vanuit Page bezoeken we de North Rim van de Grand Canyon. Een paar dagen later gaan we vanuit Flagstaff naar de South Rim. En de Grand Canyon valt niet te beschrijven.







Of op een foto vast te leggen. Die moet je gewoon zien !!




Cherry Ghost - Thirst for Romance.


Na een overnachting in Las Vegas, en twee dagen rijden, willen we naar het Yosemity NP. Maar dan blijkt dat de pas waar we overheen moeten nog dicht te zitten ivm de vele sneeuw die er is gevallen. En het is bijna Juni.




Van een afstand is het nog wel een mooi gezicht die sneeuw.




Eind mei en het sneeuwt in Californië
We moeten dus omrijden en besluiten eerst maar naar San Francisco te gaan.




Chris Knight - Framed



In SF betrekken we een goedkoop hostel. En goedkoop blijkt maar weer eens duurkoop. De eerste nacht doen we bijna geen oog dicht dankzij de ' Bedbugs'. Kleine klotenbeesten die gemeen bijten en waar je bulten van op je lijf krijgt die erg jeuken. De stad......... is een stad. 



Alcatrez, één van de toeristische trekpleisters.




Net als de Golden Gate Bridge. Ik was er al eens opgeweest en dacht dat Martine hem ook wel wou bekijken. Maar er bleek een wijk met hele leuke winkels in de buurt.

Via Highway 1 rijden we richting Yosemity NP. Eén van de bekendste NP van Amerika. Maar zeker niet de mooiste. Van een familielid hoorde ik dat het wel wat weg had van een kermis. En ik geloof dat ik hem nu begrijp. Druk, druk, druk.





Yosemity staat bekend om zijn watervallen,

En de hele grote bomen.




Maar ons zal de drukte vooral bijblijven.




Johnny Cash - Hurt


En dan is het weer op naar Las Vegas voor de laatste paar dagen USA. En was het er een maand geleden nog lekker aangenaam. Nu is het er met 40 graden buiten bijna niet uit te houden. We gaan dus mooi op tijd weer weg. Op naar het koele Colombia.



WILCO. Headliner op Take Root 2010. Het beste festival van Nederland in de Oosterpoort in Groningen. Zaterdag 18 sept.  www.takeroot.nl