Thank you for the music, the songs i'm singing
Thanks for all the joy they're bringing
Who can live without it, i ask in all honesty
What would life be ?
Without a song or dance what are we ?
So i say thank you for the music
For giving it to me 

                       Uit: " Thank You For The Music "                                       
                       ABBA

Stockholm

17-05-2008 - 18-05-2008

'The train is cancelled' werd me door een wat norse vrouw bij de informatiebalie op station Kopenhagen meegedeeld. Cancelled? Shit daar gaat onze strakke planning voor de eerste paar dagen was het eerste wat ik dacht. Maar gelukkig voegde ze eraan toe: ‘ You have to go to Malmo and take the train to Stockholm over there. It leaves at 8.23 hours’. Pff dat scheelt. Klokslag 8.23 uur kwam de trein in beweging en binnen drie kwartier reden we Malmo CS al binnen. We zijn in Zweden. Overgestapt op een super de luxe trein en op naar Stockholm. Ruim vier uur reden we door het typische Zweedse landschap met zijn kenmerkende gele en rode huisjes, veel houtbedrijven, meren en bossen, veel bossen. Het kan niet anders dan dat hier het hele treinverkeer in september / oktober plat gaat. Wanneer een paar vallende blaadjes in Nederland al een vertraging van een uur oplevert dan…. nee dat kan niet anders. Ik vraag me af of de machinisten en conducteurs de herfstperiode doorbetaald krijgen. Hmm geen slechte job in dat geval

Toen we bij ons hotel aankwamen hebben we gelijk onze rugzakken in een hoek gegooid en zijn de stad ingegaan. We hebben immers niet veel tijd om Stockholm te bekijken. Morgen gaan we alweer met de boot naar Helsinki. Je ziet het, we doen Scandinavie op de Amerikaanse manier. Kopenhagen? Been there! Stocholm? Done it! Zo red je het inderdaad makkelijk om Europa in 3 weken te bekijken.
In de stad maar weer direct een kaart gekocht waarmee we een citybike ( lees kinderfietsje ) kunnen pakken. De rest van de middag lekker rondgereden door de stad. De bootkaartjes hebben we nog niet kunnen regelen. Eén boot vaart maandag pas weer en van de ander was het kantoor al gesloten. Dit hebben we de volgende ochtend direct in het hotel geregeld. En dat viel niet mee. Ik had een erg slechte telefoonlijn en waarschijnlijk een verlegen stagiere aan de lijn. Om de twee zinnen was het van mijn of van haar kant: What did you say ? , Sorry I missed the last part what was that ? Aan het eind van het gesprek kreeg ik een nummer, waarvan ik hoopte dat ik het goed had verstaan, waarmee ik bij de boot onze tickets kon afhalen.
Maar eerst een fiets scoren en hup de stad in, we hebben geen tijd te verliezen. Het is zondag en dat is aan het verkeer te merken. Het is lekker rustig. Waar we wel even aan moeten wennen is het weer. Na de stralende dagen in Nederland en Denemarken hebben we nu te maken met kou en regen. Het is zo’n 9 graden. Na zo’n twee uur fietsen had ik het gevoel dat mijn handen waren bevroren en moesten we even stoppen om ze op te warmen. Maar wat een geluk. Een vriendelijke Zweed had daar zijn rechter handschoen verloren. En die kon ik wel gebruiken.

Dus met één hand aan het stuur en de ander in de jaszak werd de weg vervolgd. En dat ging stukken beter. De oude binnenstad op het eilandje Gamla Stan met zijn honderden steegjes en het koninklijk paleis was erg mooi om te zien. Jammer dat we niet de tijd hebben om ook nog een museum te pakken.
Nu hebben we een flink deel van een fietsroute door de stad gereden en na de brunch was het alweer tijd om onze rugzakken te halen bij het hotel en naar de boot te gaan. En even later reden we bepakt en wel op onze kinderfietsjes richting steiger. Het nummer wat ik van de verlegen stagiere had gekregen bleek te kloppen. Ik zit mijn verhaaltje nu te tikken op de Loveboat in ons hutje met een stapelbed ?! Maar wel met eigen douche en toillet. Best wel luxe zo’n boot.

 Kom net uit de bar waar ik Rusland weet ik wat voor kampioen ijshockey heb zien worden. Maar afgaande op de reacties van de Russen aan boord waren het de wereldkampioenschappen. Tjezus wat werden die gasten gek. Ik dacht even dat we door al dat gehos en gespring binnen een kwartier naar de haaien zouden gaan. Ik wilde nog roepen: ‘ jongens, JONGENS, HET IS MAAR EEN SPELLETJE!' Maar had direct door dat het toch niks zou helpen. 
Wel grappig was het gezicht van de barkeeper waar ik net bij stond om mijn pilsje te bestellen. Toen de goal viel zag je hem denken, Shit !! werk aan de winkel en waarschijnlijk kots ruimen straks. Als die Russen zich een beetje weten in te houden dan zullen we morgenochtend tegen tien uur de haven van Helsinki binnenvaren.



Later

Edwin