25 maart 2008

I'm so tired of waiting
I'm tired of what everybody's saying.
Cos there's a whole world out there for the knowing.
And tomorrow I'm going away

Uit: "World For The Knowing"                                            
Teddy Morgan

Voor vertrek

Eens kijken of het gaat lukken om mijn eerste verhaaltje op de site te droppen. Sinds gisteren kunnen we hiermee wat oefenen. En dat is ook wel nodig want ik zat al binnen een half uur te schelden en te mopperen voor mijn beeldscherm. Nog een paar weken en we zijn "On The Road". Maar eerst nog de laatste dingen regelen en het afscheidsfeestje vieren op 10 mei. De site gaat dan ook de lucht in en het adres wordt dan " officieel" bekend gemaakt. Maar dan moet er wel wat opstaan natuurlijk. Het begint al lekker. We zijn nog niet op pad of we hebben de eerste landen al moeten schrappen. Estland, Letland en Lithouwen zullen we niet bezoeken. We gaan nu in sneltreinvaart via Scandinavie naar St' Petersburg. En vandaaruit richting Moskou waar we eind mei de trein naar Mongolie zullen pakken. Door het op deze manier te doen komen we een maand eerder in China aan als dat we oorspronkelijk gepland hadden.
We zouden anders een paar dagen voor de opening van de Olympische spelen in Beijing aankomen en we zijn bang dat rond die tijd het moeilijk zal zijn om nog een slaapplaats te vinden wat redelijk in het centrum van de stad ligt. Vier jaar geleden zaten we met de OS in Griekenland en toen zat Athene ook bomvol dus dat risico willen we niet lopen. We hadden gehoopt dat we nu met de opening van de OS in Tibet zouden zitten zodat we konden meemaken hoe het hele circus daar beleefd zou worden. Maar aangezien een aantal weken geleden daar de vlam in de pan sloeg, is het nog maar de vraag of we uberhaupt wel naar Tibet kunnen. Het zou wel jammer zijn als dat niet zou lukken want Tibet is wel een land waar we naar uitkijken om naar toe te gaan. Als de situatie enigzins betrouwbaar is, en we de treinreis kunnen boeken, dan zullen we zeker gaan.

De laatste tijd is me regelmatig gevraagd welke dingen ik ga missen als ik weg ben en welke dingen ik niet ga missen. Afgelopen weekend hebben we stormachtige en witte paasdagen gehad. Nou dat klimaat ga ik zeker niet missen. Net als stofzuigen, stapels post doorzoeken, de was doen, maandag t/m vrijdag werken, kortom het dagelijkse leventje. Ik vind het een heerlijk vooruitzicht dat ik straks een paar jaar niet weet wat de dag van morgen me gaat brengen. Een paar jaar geen tv met altijd dezelfde discussie's en verhalen in dezelfde programma's. Een paar jaar bijna niets moeten doen, maar mogen doen. Wat, hoe en waneer ik wil.
Ik denk en hoop dat we een fantastische tijd tegemoet gaan. Een tijd waarin we ons gaan vergapen aan de meest mooie flora en fauna, ons tegoed gaan doen aan de meest heerlijke gerechten, ons gaan verbazen over mensen en dingen gaan ontdekken waarvan we niet wisten dat ze bestonden. Kortom een paar jaar genieten van al het goeds. Vorig jaar zijn we vier weken naar India op vakantie geweest. En ik ben mezelf in die vakantie een paar keer flink tegen gekomen. Ik realiseer me dus wel degelijk dat het niet altijd een fantastische tijd zal worden. Ik zal mezelf ongetwijfeld weer goed tegenkomen en zal af en toe knettergek worden van Martine, en zij van mij. Zo gek veel gaat er dus niet veranderen. Het enige verschil is dat ik het nu allemaal op internet zet. Want ik wil over twintig jaar, als ik de helft ben vergeten, wel na kunnen lezen hoe het ook alweer is geweest. Ik zal dus een zo'n eerlijk mogelijk reisverslag proberen te maken met al z'n voors en tegens.
Ik zit nu al een tijdje te denken, zal er dan niets zijn wat ik ga missen? Maar het enige dat tot nu toe in me op is gekomen is dreuge worst. We krijgen onderweg echter nog een paar keer bezoek van familie en vrienden, dus dat hoef ik ook niet lang te missen. En als ze naar een land komen waar je geen worst mag invoeren, dan plakken ze het maar op hun lichaam (dan weten jullie er van). Nog een paar weken en we zijn op pad. Ik hoop dat de lijst met landen een lange wordt met mooie vehalen en herinneringen.

We'll keep in touch.

Edwin

22 april 2008

De voorbereidingen zijn nu ongeveer klaar. Zo'n 15 inentingen p.p. gehad, visum aanvragen voor Rusland en Mongolië zijn onderweg, de eerste overnachtingen geboekt, afscheidsfeestje geregeld, huis verkocht en tijdelijk onderkomen betrokken en veel,heel veel kleine dingetjes geregeld en gekocht. We zijn er klaar voor!

Wat ga ik missen? Mensen. Tja, onderweg zijn er zovelen, maar 'mijn' mensen....
M'n klerenkast, kerstdrukte op m'n (voormalige) werk, Lowlands, de Nederlandse seizoenen en zelf lekker koken misschien.
En wat niet? Mijn volle hoofd en vieze bloemistenhanden.
Meer niet, ik heb alles wat ik echt niet kan missen bij me, en da's mijn lief (en een pak geld is ook handig). Wat is er nou
mooier dan genieten van elkaar en de wereld?

Martine

Zondag 11 mei 2008

Ik hou het kort want de kop is van hout. Het zit er op. De tranen zijn opgedroogd en de brok in de keel is al wat minder aan het worden. Maar we willen jullie allemaal nog wel bedanken voor jullie aanwezigheid op het feestje.Wij hebben in ieder geval genoten!! We hopen dat jullie het ook naar de zin hebben gehad. Heb net mijn eerste filmpje in elkaar gedraaid en het is de bedoeling dat er vaker van dit soort filmpjes geplaatst zullen worden. Nou eens zien of ik hem op de site krijg. Hope you like it. Allemaal nogmaals bedankt.

Diashow van het feestje met muziek van Julian Sas en Gasoline Station

Dinsdag 13 mei 2008

Het is zover, Edwin en martine zijn zojuist, 14.00 uur uit hun tijdelijke huisje vertrokken. Bepakt en bezakt met maarliefst 21,7 en 23 kG in hun rugzakken en 5 kg handbagage zijn ze naar het trein station van Hardenberg gereden. De eerste stop zal Amsterdam zijn,  om daar de benodige reis papieren enz. te halen. Daarna gaat het met de trein door Duitsland naar Denemarken.

Even dacht ondergetekende dat de 3 jaar wel heel snel om waren gegaan. Na het afscheid en het uitzwaaien stond Edwin binnen 15 min weer voor zijn neus. Wat bleek, hij was zijn pet vergeten....... dit probleem was gelukkig snel verholpen waarna ze dan echt weg konden.

VVV (neef &siteadmin)

Meer foto's in de fotogallerij, onder nederland

Drie –en-een-halve week in NL

12-08-2009  -  04-09-2009

Sjonge, dat was druk! Ik had het dan ook veel te vol gepland met leuke dingen. Lowlands, feestjes, wadlopen (ging niet door, het water stond te hoog. We hebben er een dagje Groningen van gemaakt) logeerpartijtjes, paar dagen strand met mams, Gramsbergerfeest en “even” bij “iedereen” langs. Tussendoor prutsen met de nieuwe laptop, voorraden inslaan en een leuke en voordelige route naar Zuid-Amerika plannen. Het is niet gelukt iedereen te zien en was ik soms aardig gestrest maar het was wel héérlijk en onwies gezellig, mede dankzij Roel’s fijne logeerhuis en papa’s auto.
Het was een leuke ervaring verrast te worden door gewone dingen, dat je op een terras in het Nederlands aangesproken wordt bijvoorbeeld, en dat ook vrijwel alles in het Nederlands geschreven staat. Rechts rijden was wel even wennen, de ruitenwissers gingen nog wel eens aan bij het afslaan.
Mensen onderweg vragen regelmatig wat we missen van “thuis.” Missen is een groot woord, er is niets waar we niet zonder kunnen maar het was wel fijn water uit de kraan te kunnen drinken en een thuis met volledig gevulde keuken te hebben. Alleen in de auto rijden en hard meezingen met de radio zonder uit te moeten zoeken waarheen, waarvoor was ook leuk. Melk, bruin brood, gevulde koek, kaas en salades (eten we meestal niet omdat de groenten worden gewassen met onfris drinkwater) waren een welkome afwisseling op rijst en bier. Wat me opviel was dat gevreet de hele dag, koekje bij de thee, ijsje eten, snoepje hier, snaaitje daar. Wij eten normaal gesproken drie maaltijden per dag en daar blijft het bij. Koekjes en chips verkruimelen in de tas, chocola smelt en naast die drie restaurantbezoeken hebben we geen zin om nog eens op zoek naar koffie met gebak te gaan. En boevendien vind ik de zoetigheid in Azië toch niet zo lekker. Klinkt heilig? Oké, ik geef toe, Oreo’s zijn niet te versmaden. Twee chocoladebiscuitjes met daartussen witte crème, een fijne maaltijdvervanger tijdens lange busreizen.


De meest gehoorde vragen en opmerkingen in NL

• Je bent niets veranderd!
Nou, jullie ook niet. Alleen de kinderen zijn geboren en/of gegroeid. Ik denk, als dertig plusser, te weten wie ik ben en door een xxxl vakantie zal mijn karakter of kijk op de wereld weinig veranderen. Dreadlocks en fishermanspants staan me niet en hoewel ik van alles verlies onderweg, de kilo’s sleep ik steeds weer mee.

• Waar ga je hierna naartoe?
Een paar weken naar de Filipijnen, dan een verlengde tussenstop in Japan en vervolgens door naar Zuid-Amerika, te beginnen met Chili.

• Het is eigenlijk net alsof je nooit weggeweest bent.
Inderdaad, ik kan nog aardig meepraten want dankzij internet, skype, hyves en e-mail zijn we redelijk op de hoogte van wat er bij jullie speelt en dat vinden we erg leuk. Denk nou niet dat we alleen rouw, trouw en ontrouw willen horen, dat je iets lekkers hebt gegeten of dat je met je vrienden naar de kroeg gaat lezen we graag.

• Wat gaan jullie snel, nog een jaar en dan zijn jullie rond/terug!
Ik denk het maar niet! Een jaar is veel te kort voor wat we nog willen zien. We zijn in vijftien maanden in elf landen bijna volledig (Nieuw Zeeland) tot gedeeltelijk (Rusland) geweest, en in vijf landen heel kort (Scandinavische hoofdsteden, Brunei.) Stel daartegenover: een gemiddelde vakantie van drie weken voor één land.
Natuurlijk kan het langzamer, er zijn in veel van de landen die we aangedaan hebben pekken die ik ook had willen zien maar visums lopen af en er is nog zoveel te ontdekken. Jep, zelfs wij moeten keuzes maken.

Daar zijn we weer, hopenlijk niet voor lang...

22-09-2009 - ?

Hernia
door Martine

De deskundigen zijn er van overtuigd dat ik een hernia heb. 
Wat houd dat in? Dat er een uitstulping van kraakbeen tussen de ruggenwervels zit, en die drukt tegen de zenuw die door mijn been loopt. 
Gevolg? Als ik loop, zit en sta doet mijn been pijn, soms een beetje en soms is het hel. Als ik lig is de pijn meestal zo verdwenen dus lig ik de hele dag. Internetten, sudoku's maken, inlezen over de Amerika's, Dr. Phil kijken  en lezen. 
Wat nu? Volgende week mag ik naar een neuroloog, de uitslag van de MRI scan bespreken. Hij heeft al aangegeven dat opereren geen optie is, eerst een tijdje rust houden en pijnstillers slikken. Verder gewoon afwachten.
Waarom heb ik me niet in de Filippijnen laten behandelen? We hadden maar een visum voor drie weken en dat hadden we misschien nog wel kunnen verlengen maar we hadden al een vermoeden dat het een langdurige kwestie zou worden en dan is het wel prettig op een plek te zijn waar je wat afleiding hebt, waar je de artsen kunt verstaan en waar de luchtvochtigheid en temperatuur aangenaam zijn. En bovendien begint maandag het nieuwe seizoen van Greys Anatomy. 
Dus nu eerst door de mallemolen en weer helemaal beter worden. We hebben ons huis verkocht om een geweldige tijd te hebben en te genieten van al het moois dat de wereld te bieden heeft en dat gaat niet met zo'n been. Het is niet anders. 
We zitten nu in een heerlijk appartementje aan de markt dus zo kan ik, net als al die andere ouden van dagen, mooi noar buutn kiekn, altied wat te zien. Van de week was hier nog een modeshow, echt woar, ie maakt wat met!

Prijsvraag!

We zijn nu zo'n 500 dagen op reis geweest, vele verhalen en foto's verder. De vraag is; hoeveel foto's hebben we gemaakt. Dus niet hoeveel foto's er op de site staan maar hoeveel wij er nu in totaal van de reis hebben.

Stuur je antwoord voor 1 november 2009 via "contact" in. Je hoeft geen lid van de site te zijn om mee te kunnen doen. Je zit nu toch op de site dus doe een gokje en stuur ons een mailtje. We hebben wederom een mooie prijs voor degene die het dichtste bij het goede antwoord zit.

Wanneer je je registreerd op de site krijg je een mailtje als we iets nieuws op de site zetten.

UITSLAG VAN DE PRIJSVRAAG!

836
2603
9748
1359
4500
11.530

Dit zijn enkele aantallen waarvan sommige mensen dachten dat het aardig dicht bij het correcte aantal foto's zou komen die wij tot nu toe hebben gemaakt.

Het preciese aantal is 7976 en dhr. Fraigie Hijink uit Hardenberg zat er met 8325 foto's het dichtst bij.

Twaalf van deze foto's staan op de jaarkalender van 2010. Deze wordt zo snel mogelijk aan hem overhandigd onder het genot van een hapje en een drankje. GEFELICITEERD!! 

Leuk hoor dat Nederland maar ik heb het nu wel weer gezien!
Edwin.

5-11-'9
door Martine

Wat vliegt de tijd, we zijn alweer 6 weken in NL en hebben in die tijd vrijwel niets meegemaakt! Wat een verschil met onderweg.

Ik ben vorige week toch geopereerd aan de hernia. En het gaat nu heel goed, ik kan weer lopen, weer naar buiten, zitten, koken, alles! Alleen moet ik nog wel een beetje voorzichtig doen, niet tillen, fietsen, autorijden enz. maar dat komt met een paar weken wel weer.